مكان روييدن : گياهى است بيابانى كه در زمينهاى زراعتى مىرويد . اوصاف و مشخصات آن : گياهى است كه ارتفاع آن تا يك متر و نيم مىرسد ساقهء آن پوك و داراى ضلع و بدون برگ مىباشد ، برگهايش مقابل يكديگر و نظير بال بر شاخه‌ها هستند ، گلهايش كوچك و سفيد و به شكل مجموعى و تابيده مىباشند : تخمه‌هاى آن بيضوى شكل ، طول آنها نيم سانتيمتر ، گندمگون ، سبز - چهره ، داراى مختصرى ضلع ، ريشه‌هايش نظير هويج است و طعمش مثل طعم رازيانه مىباشد . قسمت طبى آن : تخمه‌هايش به مصرف طب مىرسد . مواد فعال آن : روغنى فرار ، با فيلاندرين ، موادى بادشكن عرق‌آور ، ادرارآور و مسكن . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : جوشانده و كوبيدهء تخمه‌هاى اين گياه براى زخم‌هاى بدبو و متعفن استعمال مىشود ، بدين‌طريق كه : موضع زخم را بوسيلهء جوشاندهء آن گرم كنند و يا اينكه كوبيدهء تخم آن را روى زخم بپاشند . ب - از داخل : فائدهء جوشاندهء تخم اين گياه و كوبيدهء آن براى معالجهء امراض متعفن سينه از قبيل : زخم ريه و گشاد شدن قصبه‌ها و سل ريوى و . . . كه داراى بلغم چركى و بدبو باشد از اكثر دواجات بيشتر است ، دستور تهيهء جوشاندهء آن اين است كه در هر فنجان آب يك قاشق غذاخورى كوچك از تخم اين گياه را بريزند و مدت ( 2 - 3 ) دقيقه آن را بجوشانند : آنگاه آن را صاف و با عسل شيرين كنند ، سپس در هر روزى دو فنجان از آن را بتدريج بياشامند . براى معالجهء : آسم و نفس‌تنگى بايد هرچند دقيقه‌اى يك قاشق بزرگ غذا - خورى از اين جوشانده آشاميده شود ، استعمال جوشاندهء اين گياه براى معالجهء